2007/Nov/12

       

         เธอ.....คนที่เดินเข้ามาในชีวิตฉัน...
                
ทำให้ฉันยิ้มได้แม้ในวันที่เหนื่อยล้า
      
เธอ.....คนที่เคยบอกว่า รักมากมาย..
                
ในชีวิตนี้เธอจะเลิกเจ้าชู้..และหยุดเพียงเพื่อฉัน

       เธอ.....คนที่เคยบอกว่า  ไม่ขออะไรมากมาย..

                ขอแค่ความรู้สึกดีๆ ที่มีอยู่ตรงนี้ก็พอ...

       เธอ.....คนที่ทำให้ฉัน รู้สึกว่า..ตอนนี้ฉันไม่ได้อยู่เพียงคนเดียว..

       

                             วันนี้....เธอ....หายไป

       เธอ.....เธอหายไปกับใครคนใหม่....

                โดยที่เรายังไม่ทันได้ทะเลาะกันเลยสักคำ..

       เธอ.....เธอหายไปพร้อมกับเอาหัวใจอีกครึ่งของฉันไปด้วย..

       เธอ.....เลิกเจ้าชู้ไม่ได้.....เธอยังเป็นคนเดิม...

       เธอ.....เลือกที่จะเดินไปจาก"เรา" คนที่เอาแต่เรียน  

                ไม่ค่อยหวาน  ไม่ค่อยเอาใจ ไม่มีเวลาให้กัน...

       เธอ......รู้ตัวบ้างไหม....เธอกำลัง...ทำร้าย...คนที่รักเธอ.
       
     
ป. ล  อยากขอร้อง ผู้ชายเจ้าชู้ทุกคน.....อย่าทำร้ายจิตใจผู้หญิง...  
            
คนที่ไม่เคยล้อเล่นกับคำว่ารัก...  
            
ถ้าไม่รักกันจริง....ก้ออย่ามาคบกันเลย....
            -
จริงๆแล้ว....เรามันก็ผิดตรงที่ไม่น่าจะเชื่อว่า..
              
คนที่เจ้าชู้ แล้วเลิกเจ้าชู้ได้....
              
เพราะมันเลิก กันไม่ได้หรอก.............
            - 
ขอบคุณที่เปิดเผยตัวตนที่แท้จริงออกมาให้รู้
              
ก่อนที่จะคบกันนานมากกว่านี้......
   
เหตุการณ์คราวนี้ เราเสียใจนะ...
      
แต่ไม่รู้สึกเสียดายเลย....
     

2007/Oct/02

ha ha
Create cool Profile Comments

หวัดดีค่ะ..ไม่ได้เข้ามาเยี่ยม blog นี้นานมากมาย...

อิอิ.....

ตอนนี้อยู่ orthopedic department แล้วค่ะ

Happy ค่ะ ไม่ค่อยหนักเหมือน Surgery department""

อ.จารย์ ก็น่ารักใจดีกันทั่วหน้า...ง่า..ๆๆๆ

แต่ให้งานเยอะเหมือนกันนะ...อิอิ

ว่าแล้วก็ไปทำงานต่อดีกว่าเด๋วไม่เสร็จ..

ไปแล้วจ้า...ถ้าว่างๆจะมา เขียนเล่าให้ฟังใหม่นะ...

( อ้าว...ใครรู้บ้างกระดูกคนเรามีกี่ชิ้นยกมือ ขึ้น.....)

2007/Aug/21

คนหมอคนเดิม กับการเดินทางไปพบผู้คนและสิ่งรอบข้างใหม่ๆๆ

ค่ะ .... ตอนนี้ดิฉันได้มาฝึกงานนอกสถานที่ค่ะ

เรียกได้ว่าเปลี่ยนบรรยากาศ...ช่วงฤดูมรสุมเปลี่ยน

อิอิ เปลี่ยนทั้งอากาศ และก้อเปลี่ยนวิถีชีวิตไปเลย

ตอนนี้ นิดฝึกงานอยู่ร.พ.ลำพูนค่ะ.............

อยู่มาได้ 1 สัปดาห์แล้วล่ะ

สัปดาห์แรกที่ผ่านมา....ขอบอกว่า หนักและเหนื่อยมาก

ที่หนักมากๆๆเก็เห็นจะเป็น หนักใจค่ะ ...

เพราะอาจารย์สายหนูนิด ดุโครต.....

ดุและ ว่าตลอด เฮ้อ...ทำเอาเสียขวัญไปเลย

ตอนแรกก็อุตสาห์ออกปากชมอาจารย์ไปว่า

หล่อโครตอย่างกะพระเอก หนัง

แต่ เหอๆๆ ความหล่อ ไม่ได้ช่วยอะไรเล๊ยยยยย

รู้ไหมค่ะอาจารย์ ในบรรดา อาจารย์ทุกคนที่นี่หนูกลัวอาจารย์ที่สุดและ

งึม งำ งึม งำ......บ่น บ่น บ่น....

แต่ก็ช่างเหอ....ทำไงได้ล่ะ

หมอเลือกเกิดไม่ได้นี่นา ....เฮ้อ....

คอยดูนะว่า หนูจะทำให้อาจารย์ หลุดมาดเก๊กขรึมออกมาให้ได้เลย ชิชิ

สัญญาด้วยเกียรติของหนูนิดเลย ดูดิ่

แล้ว ก็ พูดถึงห้องพักสำหรับ _Extern ที่นี่

ก็โอเคนะแต่ว่า ข้างห้องเรามีเพื่อนมอชอ มาพักข้างๆด้วยล่ะ

เป็นหนุ่มๆ 2คน เหอๆๆๆ แปลกทั้งคู่อิอิ......

แต่ในบรรดา 2 คนนั้น มีคนนึงเป็นเพื่อนของเพื่อนเราด้วยล่ะ

เค้าชื่อว่า วีกิต ไม่ใช่ วิกฤต นะ 555555

ตอนแรก ที่เพื่อนเราแนะนำให้รู้จัก วีกิต เก๊กโครต

แถมยังทำหน้าบึ้งแก้มป่องด้วย....... เหอ.....ๆๆๆ หมันไส้ ชิชิ

...............แล้วก็ไม่คุยด้วยกับเราซะงั้น ทำเอาเราเป็นยัยบร้าพูดคนเดียวซะอีกแน่ะ

พอดีวันนี้หนูนิด เดินผ่านตึกสูติ เจอวีกิตเข้า ก็เลยเรียกทักเล่นๆไปลอยๆน่ะ

ว่า "วีกิต........." แล้วก็เดินผ่านไป...........

จากนั้นวีกิตก็ทักชื่อเรากลับด้วยล่ะ "นิด.....เมื่อคืนเธอ 2 คนไปนอนที่ไหนกัน ไม่เห็นอยู่ห้องทั้งคืนเลย"

อิอิ ไม่น่าเชื่อว่า วีกิตพูดได้แล้ว...55555

แล้วเธอก็บอกว่า เอาขนมมาฝากพอดีพ่อกับแม่มาเยี่ยมเลย เอามาให้....

โห......ประทับใจมากเลย นะ นายแก้มป่อง....55555

แล้วเธอก็เก๊กขรึมต่อไปในที่สุด ชิชิ

คอยดูนะ จะทำให้หลุดฮาให้ได้เลย วีกิต อิอิ....

พอและวันนี้นิดเวิ้นมามากมายและ ไปดีกว่า

อาจารย์บารมีสุดที่รัก ให้หาการบ้านตรึมเลยอ่า.

* Anita